دیوید بوهم { فیزیکدان کوانتوم } همبستگی لحظه ای ذرات زیر اتمی را به خاطر نوعی فرآیند سیگنال دهی سریعتر از نور بعید میدانست و باور داشت که وجود آنها خبر از یک سطح لامکان واقعیت در فراسوی کوانتوم می دهد یعنی چیزی که ما به عنوان ذرات مجزا در سیستم زیر اتمی ادراک می کنیم در واقع اصلا جدا نیستند بلکه در سطحی عمیق تر در واقعیت ،صرفا انبساط هایی از پدیده ای بنیادین اند ، او سطحی از واقعیت را که در آن پدید ه ها مجزا به نظر میرسند { سطحی که ما در آن هستیم } را نظم آشکار خواند و شالوده ی عمیق تر واقعیت را که در آن انفکاک و جدایی از بین میرود و همه چیز بخشی از یک کلیت محض است را نظم نهان نامید . 

اگر حق با بوهم بوده و عالم یک هولوگرام غول پیکر باشد ،فضا و زمان دیگر مبنا محسوب نمی شوند ، به عبارت دیگر در ابر هولوگرام گیتی ، گذشته ، حال و آینده یکدیگر را در بر گرفته و همزمان در هم تنیده وجود دارند .

جمله ی ذرات عالم در نهان       با تو می گویند روزان و شبان 

ما سمیعیم و بصیر یم و هشیم       با شما نامحرمان ما خاموشیم

مولانا