تباهی هیپوکامپ و ناحیه ی انتورینال و به تبع آن از دست رفتن حافظه ی مکانی از جمله نشانه های اولیه و به شدت فلج کننده زوال مغز ( شامل بیماری آلزایمر ) است . ورونیک بوبوت ، محقق و روانپزشک و متخصص حافظه در دانشگاه مک گیل مونترال ، دست به تحقیقی زده که تاثیر نحوه ی تمرین افراد با مهارت های مسیر یابی شان بر کارکرد و حتی اندازه ی هیپو کامپ و احتمالا پیشگیری از زوال حافظه را نشان میداد . به نظر میرسد هر چه افراد بیشتر به ساخت نقشه های شناختی از محیط پیرامونی بپردازند ، مدارهای زیر بنایی حافظه شان نیز قویتر می شود . این کار باعث رشد ماده ی خاکستری در هیپوکامپ میشود ( پدیده ای که در آزمایش رانندگان تاکسی لندنی مستند شده است ) به گفته ی ورونیک وقتی افراد روبات وار  دستورات گام به گام GPS را اجرا می کنند هیپو کامپ شان را تحریک نمی کنند و در نتیجه خود را در معرض زوال حافظه قرار می دهند . او در مصاحبه ای اظهار داشت < جامعه ی بشری از بسیاری جهات خود را برای کوچک شدن هیپوکامپ تجهیز کرده است و احتمالا در بیست سال آتی شاهد زوال عقل در سنین پایین و پایین تری خواهیم بود >.